در حافظه موقت ذخیره شد...
به بهانه فشارهای مجازی
یادآوریهای مهم درباره فرهاد
اول اینکه بر کسی پوشیده نیست مجیدی در سالهای مختلف حضورش در استقلال، از حمایت ویژه بخشی از مدیران و تصمیمسازان باشگاه برخوردار بود. همین حمایتها زمینهساز عقد قراردادهای قابل توجه، فرصتهای خاص و موقعیتهای پیدرپی برای او شد. البته نمیتوان نقش فنی و محبوبیتش را در مقاطعی انکار کرد، اما مشکل دقیقاً از جایی آغاز میشود که وفاداری و تعهد زیر سؤال میرود.
مجیدی در دوران بازی، دو بار استقلال را در حساسترین مقاطع رها کرد؛ یک بار با بهانه مشکلات خانوادگی که ناگهان با قراردادی سنگین سر از الغرافه درآورد و بار دیگر در حالی که دوباره برای همکاری با امیر قلعهنویی بازگشته بود، کار در استقلال را نیمهکاره گذاشت. این رفتارها مستقیماً به نتایج تیم ضربه زد.
در دوران مربیگری نیز داستان تفاوتی نداشت. مجیدی سه فصل پیاپی جانشین مربیان استقلال شد؛ شفر، استراماچونی و فکری. هر بار هم سناریو یکی بود: ناکامی سرمربی، فشار رسانهای، نزدیک شدن مجیدی به باشگاه و در نهایت رسیدن به نیمکت. حاصل این سه جانشینی چه بود؟ هیچ جامی. با این حال، بعدتر این توجیه ساخته شد که چون مجیدی از ابتدای فصل سرمربی نبوده، باید «یک فرصت کامل» به او داده شود.
این فرصت در دوران مدیریت آجورلو فراهم شد و مجیدی در فصل چهارم کاریاش -نکتهای که عمداً فراموش میشود- استقلال را قهرمان کرد؛ قهرمانی بدون باخت. اما بسیاری معتقدند اگر شرایط خاص کرونا، نبود تماشاگران و کاهش فشار سکوها وجود نداشت، مجیدی پیش از هفته دهم و به دلیل نتایج متوسط، از استقلال کنار گذاشته میشد.
حالا همین یک قهرمانی تبدیل شده به چماقی رسانهای تا هر زمان استقلال دچار بحران میشود، نام مجیدی دوباره علم شود؛ در حالی که کارنامه او در فوتبال امارات هم کاملاً معمولی بوده و هیچ موفقیت ویژهای نداشته است؛ فوتبالی که بهجز چند تیم خاص، حتی از نظر فنی پایینتر از لیگ ایران است و تنها با پول و امکانات بزک شده است.
در چنین شرایطی، مطرح کردن نام فرهاد مجیدی نه راهحل است و نه دلسوزی؛ یک پروژه آگاهانه برای برهم زدن آرامش استقلال است. استقلال امروز بیش از هر چیز به ثبات نیاز دارد، نه بازتولید اسطورههای رسانهای با کارنامهای پر از ابهامات پنهان و سؤالات پاسخ داده نشده.
البته مجیدی میتواند به محبوبیت سالهای دور خود تکیه کند و گاهی دوباره نامش را بر سر زبانها بیندازد اما رفتارهای او هیچگاه از ذهن اهل فن و رسانههای بیدار دور نخواهد شد و بهتر است مجیدی و تیم همراه او زمان مناسبتری را برای بازگشت به استقلال انتخاب کنند و این اندازه برای سرمربیان این باشگاه حاشیه ایجاد نکنند.
تکمله: یادمان نرود مجیدی بعد از قهرمانی با استقلال دو فصل دیگر با این باشگاه قرارداد داشت اما چون میترسید رکورد قهرمانیاش بدون باخت لطمه ببیند باز هم این باشگاه را ترک کرد.
او به طور کلی مرد رهاییهای ناگهانی است! نه شخصیتی دلسوز همچون پورحیدریها و حجازیها...