در حافظه موقت ذخیره شد...
عبور از خط پایان و آغوش باز قهرمانان المپیک
بیرامی باهر تا آخرین نفس جنگید
در میان ۱۱۰ اسکیباز از قدرتهای سنتی این رشته، نماینده ایران با رتبه ۹۸ به کار خود پایان داد؛ رتبهای که شاید در جدول نتایج چشمگیر نباشد، اما با توجه به توقعی که از او نمیرفت، حکایت از جنگیدن تا آخرین نفس برای عبور از خط پایان دارد. برای باهر، این فقط یک مسابقه نبود؛ بازگشتی بود بعد از هشت سال به بزرگترین صحنه ورزش زمستانی جهان. او نه با رویای سکو، بلکه با هدف نشان دادن نام ایران و اثبات تداوم تلاش قدم به پیست گذاشت.
در کشوری که امکانات اسکی قابل مقایسه با قدرتهایی چون سوئد، امریکا، کانادا یا نروژ نیست، رسیدن به خط پایان خود حکایت مقاومت است. لحظههای پایانی مسابقه بیش از هر زمان دیگری گویای این روایت بودند. سمانه، با چهرهای خسته اما مصمم، مترهای آخر را طی کرد؛ تماشاگران تشویقش کردند و او با عبور از خط پایان لبخندی از جنس رهایی زد.
در آنسو، قهرمانان المپیک به استقبالش آمدند: فریدا کارلسن برزیلی، هموطنانش ایبا اندرسن و برونا مورا که نقره گرفته بود، همینطور جسی دیگینز نفر سوم رقابت او را در آغوش گرفتند؛ صحنهای که معنای واقعی المپیک را یادآوری میکرد.
در دنیایی که اعداد و مدالها تیتر میشوند، گاهی ارزشمندترین لحظهها همانهایی هستند که از جدول نتایج فراتر میروند. حضور سمانه بیرامی باهر در میلان روایتی بود از پایداری مقابل محدودیتها؛ روایتی که نشان میدهد گاهی عبور از خط پایان، خود یک پیروزی است.