پرسپولیس نباید میباخت
امید گل قابل قبول، 19 شوت بیحاصل
مسعود قراگزلو / پرسپولیس با شکست در انزلی سومین باخت خود در نیم فصل دوم و چهارمین شکست فصلش را در شرایطی تجربه کرد که با پیروزی در این مسابقه میتوانست به صدر جدول برسد.
پذیرفتن سومین باخت در پنج هفته یک آمار نگرانکننده و ترسناک از پرسپولیس اوسمار است که در 10 سال اخیر بیسابقه بوده اما با وجود این شکست از روند بازی و فرمی که سرخها در انزلی ارائه دادند نمیتوان ایراد اساسی گرفت.
پرسپولیس مشکلات زیادی در این بازی داشت که شکست خورد اما آمار میگوید شرایط فنی این تیم بد نبوده و این بار شکست با توجه به فرصت سوزیها و آماری که تیم اوسمار ثبت کرده ناعادلانه بوده است.
پرسپولیس در حالی به ملوان باخت که بازیکنان این تیم با تبادل 645 پاس که دقت 83.7 درصدی داشت 64.5 درصد مالکیت توپ داشتند و مثل بیشتر بازیها از این حیث تیم برتر میدان به حساب میآمدند.
اما برتری سرخها غیر از بحث مالکیت در فاز حمله هم مشهود بود. سرخها در این بازی 19 شوت به دروازه حریف زدند که البته فقط 4 تا از آنها در چهارچوب بود.
همچنین پرسپولیس در این بازی آمار قابل قبول 1.98 را برای امید گل ثبت کرد که قابل قبول به نظر میرسد.
در واقع با ثبت چنین آماری قاعدتاً تیمی نباید بازنده باشد چرا که پرسپولیس هم به لحاظ مالکیت هم خلق موقعیت بهتر از حریفش کار کرده و تنها به نظر میرسد بیدقتی ناشی از کیفیت یا فرم ضعیف بازیکنان در خط حمله باعث شده به گل دست نیابد.
پرسپولیس در این مسابقه فقط دوئلهای انفرادی را با اختلاف اندک(48.3 به 51.7) باخت اما با توجه به امید گل 0.98 و 4 شوت ملوان که 3 تا از آنها داخل چهارچوب بود میتوانست حداقل یک امتیاز از این مسابقه بگیرد که در این راه نیز ناکام بود.
با ثبت چنین آماری به نظر میرسد تیم اوسمار در ارائه فرم فوتبال دلخواهش تقریباً کاری که میخواسته را انجام داده و شکل بازی این تیم تا حدی مطلوب بوده است.
در واقع این بازی با نمایش سرخها در اهواز که منجر به شکستشان شد قابل مقایسه نیست و شاید شبیه چیزی باشد که در شیراز رقم خورد.
در عین حال با توجه به این آمار و فرم قابل قبول بازی سرخها به نظر میرسد دوباره همه نگاهها به خط حمله و مشکل گل نزدن معطوف شود هر چند برخی نیز به مشکلات خط میانی و مصدومیتها به عنوان معضل هفتههای اخیر پرسپولیس اشاره میکنند.