حسینی مصدوم شد؛ آمادهباش قلعهنویی به جوانها
آژیر قرمز درخط دفاع تیم ملی
امیر قلعهنویی در دو بازی تورنمنت العین که بهنوعی حکم اولین بازیهای تدارکاتی ترکیب مدنظر او برای حضور در جام جهانی را داشت، تغییراتی جدی را در فاز تدافعی انجام داد یکی یکی از آنها، بازگشت سیدمجید حسینی، مدافع تیم ملی در دو دوره اخیر جام جهانی به ترکیب تیم بهعنوان زوج شجاع خلیلزاده بود که باعث دور شدن حسین کنعانی از ترکیب تیم ملی شد. از این تصمیم قلعهنویی اینطور به نظر میرسید که در صورت آمادگی بدنی و عدم مصدومیت حسینی، او گزینه اصلی قلعهنویی برای حضور در قلب خط دفاعی تیم ملی خواهد بود اما حالا و یکبار دیگر پس از مصدومیت سنگینی که فصل گذشته گریبانگیر حسینی شد، این بازیکن با یک مصدومیت جدید دیگر مواجه شده و با غیبت ۶ماهه، عملاً جام جهانی را از دست خواهد داد. موضوعی که باعث شده خط دفاعی تیم ملی در وضعیت قرمز قرار بگیرد.
شجاع و کنعانی، زوج رو به افول
باتوجه به مصدومیت سیدمجید حسینی انتظار میرود که قلعهنویی به زوج مورد علاقه خود در دور مقدماتی جام جهانی و بازیهای جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ برگردد و بار دیگر دو دوست قدیمی که در پرسپولیس و الاهلی قطر همبازی بودند را به زمین بفرستد؛ یعنی شجاع خلیلزاده و حسین کنعانیزادگان. با این حال این دو بازیکن نیز در فصل جاری لیگ برتر از شرایط آرمانی خود فاصله گرفتهاند و با توجه به شرایط سنی آنها، نگرانی زیادی در خصوص آمادگی آنها برای جام جهانی ۲۰۲۶ بهوجود آورده است، آن هم در حالی که ایران با یک تیم با شرایط فیزیکی مناسب یعنی نیوزیلند و دو تیم با سرعت بالا در خط حمله یعنی بلژیک و مصر همگروه شده است. کنعانیزادگان در این فصل با مصدومیتهای گاه و بیگاه، نتوانسته ثبات عملکرد فصول گذشته خود در پرسپولیس را داشته باشد و آخرین مصدومیت او در بازی هفته بیستم لیگ مقابل ملوان رقم خورد و کاملاً از روزهای اوج دوران بازی خود فاصله گرفته است.
شجاع خلیلزاده که مدافع مورد علاقه امیر قلعهنویی است، در این فصل روی بسیاری از گلهای دریافتی تراکتور مقصر بوده و با وجود قدرت رهبری و توان بالا در دوئلها و نبردهای هوایی، باتوجه به اینکه در زمان برگزاری جام جهانی ۳۸ساله خواهد بود، میتواند یک نقطه ضعف در قلب خط دفاعی تیم ملی باشد و این شرایط، امیر قلعهنویی را با یک چالش سخت در اردوهای پیشرو مواجه خواهد کرد.
گزینههای دور از دسترس
در طی سالهای اخیر بازیکنان باتجربه مختلفی به اردوی تیم ملی ایران دعوت شدهاند اما اکثر آنها به هیچ عنوان روزهای آرمانی را در ترکیب تیمهای باشگاهی خود سپری نمیکنند.
مرتضی پورعلیگنجی که در دو دوره اخیر مدافع تیم ملی در جام جهانی بود، این فصل گزینه اصلی اوسمار برای ترکیب پرسپولیس نیست و جای خود را به حسین ابرقویی داده که تنها یک بازی ملی را مقابل روسیه تجربه کرده است.
عارف آقاسی که در مقدماتی جام جهانی مقابل قطر بهصورت ثابت به میدان رفت، از ترکیب اصلی استقلال دور شده و تقریباً شانس حضور در جام جهانی را از دست داده است و در اردوهای اخیر، دیگر خبری از حضور روزبه چشمی در تیم ملی نیز نبوده است. بنابراین باتوجه به افت و ضعف این گزینههای باتجربه در کنار مصدومیت حسینی، باید اعتماد به بازیکنان جوان را بهعنوان یک گزینه بالقوه برای تیم ملی در جام جهانی پیشرو در نظر گرفت.
آیا قلعهنویی در امریکا
ریسک میکند؟
در چنین شرایطی که حتی گزینههای باتجربه تیم ملی نیز شرایط آرمانی ندارند و یکی از بازیکنان باتجربه کشورمان که سالهاست در خارج از کشور فعالیت میکند جام جهانی را از دست داده، حالا فضا برای ریسکپذیری کادرفنی تیم ملی و اعتماد به بازیکنان جوانتر در اردوهای پیشرو مهیا شده است. هرچند که رویکرد کادرفنی تیم ملی این بوده که در دو اردوی باقیمانده، زمانی برای کسب تجربه بازیکنان نیست و بازیکنان حاضر در جام جهانی باید آمادگی لازم را بهدست بیاورند اما با توجه به مشخص نبودن مسأله صدور روادید و لیست ۱۰۰نفرهای که قلعهنویی در نظر گرفته، مدافعان جوان شانس خوبی برای رسیدن به پیراهن تیم ملی خواهند داشت. امین حزباوی، دانیال ایری، سامان فلاح و محمدمهدی زارع که البته فصل سختی را با دقایق بازی محدود در اخمت گروژنی روسیه پشت سر میگذارد، میتوانند بهترین گزینههای ممکن برای خط دفاعی ایران باشند. بازیکنانی که حتی ریسک روی آنها و اشتباهاتشان، میتواند پاداش کسب تجربه و پیشرفت را برای این بازیکنان به همراه داشته باشد.