نخستین پیروزی آلومینیوم پس از 14 هفته انتظار
حرکت حسینی روی لبه تیغ!
حامد حسینی
خبرنگار
پیروزی یک بر صفر آلومینیوم اراک مقابل ذوبآهن در هفته بیستم لیگ برتر، اگرچه در ظاهر یک برد حداقلی بود، اما از نظر فنی و روانی اهمیتی فراتر از سه امتیاز برای شاگردان مجتبی حسینی داشت. این دیدار که در هوای بارانی اراک برگزار شد، در شرایطی با گل دقیقه ۸۰ ساسان حسینی به سود میزبان پایان یافت که ذوبآهن از دقیقه ۳۷ با اخراج جلالالدین علیمحمدی و از دقیقه ۶۵ با اخراج داوود نوشیصوفیانی
۹ نفره شده بود. با این حال، آلومینیوم برای شکستن قفل دروازه حریف تا دقایق پایانی به زحمت افتاد؛ موضوعی که هم نشانه فشار روانی ناشی از ۱۴ بازی بدون برد بود و هم ضعف در خلق موقعیتهای باکیفیت در فاز هجومی.
آلومینیوم فصل را با نوسانی عجیب آغاز کرد. سه شکست پیاپی در ابتدای لیگ مقابل گلگهر، خیبر و تراکتور نشان داد تیم از نظر بدنی و هماهنگی آماده نیست. اما چهار برد متوالی بعدی برابر استقلال خوزستان، ذوبآهن، شمسآذر و پیکان، نشاندهنده ظرفیت تاکتیکی تیم در ساختار دفاعی و انتقال سریع به حمله بود. در آن مقطع، شاگردان حسینی با پرس میانهزمین و استفاده از کنارهها برای ارسالهای سریع، به صدر جدول رسیدند. از هفته هشتم افت شدیدی آغاز شد؛ افتی که بیشتر از هر چیز ناشی از کاهش کارایی خط حمله و از دست رفتن تعادل بین خطوط بود.
در ۱۳ بازی بعدی، آلومینیوم ۷ شکست و
۶ تساوی ثبت کرد. آمار گلزنی پایین و تبدیل نشدن موقعیتها به گل، مهمترین ضعف فنی تیم در این مقطع بود. تیم در فاز دفاعی همچنان ساختار قابل قبولی داشت، اما در فاز انتقال و تمامکنندگی دچار مشکل شد. حذف از جام حذفی مقابل ملوان و تساوی هفته نوزدهم برابر استقلال خوزستان نیز فشار مضاعفی بر کادر فنی وارد کرد. در چنین شرایطی، تقابل با ذوبآهن که با هدایت جلال امیدیان به دنبال فرار از منطقه سقوط بود، به یک بازی حیثیتی برای مجتبی حسینی تبدیل شد.
از نگاه فنی، بازی مقابل ذوبآهن نشان داد آلومینیوم در برابر دفاع فشرده همچنان برای خلق موقعیت نیازمند تنوع تاکتیکی است. حتی با برتری عددی، تیم در نیمفضاها و ارسال پاسهای کلیدی کمدقت عمل کرد و بیشتر به شوتهای از راه دور یا ارسال از جناحین متکی بود. گل دقیقه ۸۰ نیز بیشتر حاصل فشار مستمر و استفاده از خستگی حریف بود تا یک طراحی پیچیده تاکتیکی. با این حال، نکته مثبت، حفظ تمرکز دفاعی و مدیریت بازی در دقایق پایانی بود؛ موضوعی که در هفتههای گذشته بارها به ضرر تیم تمام شده بود.
این پیروزی آلومینیوم را ۲۰ امتیازی کرد و بالاتر از ذوبآهن ۱۹ امتیازی قرار داد، اما فاصله تیمها در پایین جدول همچنان بسیار کم است. استقلال خوزستان، پیکان و فولاد با ۲۲ امتیاز و شمسآذر با ۲۱ امتیاز، در نزدیکی منطقه خطر قرار دارند و هر لغزش میتواند جایگاهها را تغییر دهد. از نظر فنی، سه بازی آینده مقابل شمسآذر، پیکان و مس رفسنجان برای آلومینیوم حکم بازیهای 6 امتیازی را دارد. اگر تیم بتواند ساختار دفاعی منظم خود را حفظ و در فاز هجومی تنوع بیشتری ایجاد کند، شانس بقا افزایش مییابد؛ اما تداوم مشکل در تبدیل موقعیتها به گل، میتواند دوباره این تیم را به منطقه سقوط بکشاند.
در مجموع، برد مقابل ذوبآهن یک نقطه عطف روانی برای آلومینیوم بود، اما از نظر فنی هنوز نشانههای یک تیم باثبات در آن دیده نمیشود. ادامه فصل برای شاگردان مجتبی حسینی بیش از هر چیز به توانایی آنها در حفظ تمرکز دفاعی، افزایش بهرهوری هجومی و مدیریت بازیهای مستقیم با رقبای سقوط بستگی دارد.