باخت استقلال مقابل پیکان بار دیگر ضعفهای بزرگ این تیم را در بازیسازی عیان کرد، بهویژه فقدان یک بازیساز توانمند که بتواند روند بازی را کنترل و خلق موقعیت کند.
استقلال در طول بازی به وضوح دچار کمبود بازیکنی بود که بتواند با پاسهای دقیق و دید تاکتیکی بالا، حملات تیم را سازماندهی کند.
این مسأله نهتنها در بازیسازی، بلکه در گلزنی نیز تأثیرگذار بود و تیم نتوانست از موقعیتهای محدودی که به دست آورد بهرهبرداری کند. فقدان یک گلزن ماهر نیز به این بحران دامن زد و باعث شد استقلال در خلق و تبدیل فرصتها به گل عاجز بماند.
این باخت نه فقط سه امتیاز را از استقلال گرفت، بلکه ادامه روند امیدوارکننده تیم و آرزوهای بزرگ این فصل را نیز به چالش کشید. بحران در خط میانی و خط حمله، نقطه ضعفهایی است که کادرفنی باید فوراً برای آن راهحل پیدا کند تا تیم بتواند به مسیر موفقیت بازگردد.
هواداران پرشور استقلال انتظار دارند که با تقویت ساختار بازیسازی، شرایط بهتر شده و تیم دوباره به جایگاه واقعی خود در فوتبال ایران نزدیک شود.
این باخت، زنگ خطری است برای اصلاحات اساسی در ترکیب و تاکتیکهای استقلال.