تأثیر ماتیوس کنیا در منچستریونایتد مدرن
ستارهای از جنس کانتونا
فرخ حسابی
خبرنگار
ماتیوس کنیا با گلی تماشایی مقابل آرسنال بار دیگر نام خود را بر سر زبانها انداخت و نشان داد چرا از او بهعنوان یکی از متفاوتترین خریدهای سالهای اخیر منچستریونایتد یاد میشود. مهاجم برزیلی که تابستان گذشته با انتقالی ۶۲.۵ میلیون پوندی از وولورهمپتون به اولدترافورد آمد، در لحظهای که تیمش به قهرمان نیاز داشت، بدون تردید تصمیم گرفت بازی را تمام کند؛ تصمیمی که یادآور شخصیت و جسارت اریک کانتونای افسانهای بود.
کنیا پس از بازی صادقانه گفت: «فقط به این فکر میکردم که باید گل بزنم.» او توپ را در حالی دریافت کرد که پشت به دروازه، بیش از ۳۰ متر فاصله و مقابل یکی از مستحکمترین خطوط دفاعی لیگ برتر قرار داشت. اما ذهنش تنها یک خروجی داشت: گل پیروزی. همین ذهنیت «برندهساز» باعث شده از همان روزهای نخست، مقایسه با کانتونا – مردی که دهه ۹۰ مسیر تاریخ یونایتد را تغییر داد – آغاز شود.
از جنس اریک
عمر برادا، مدیرعامل منچستریونایتد، بلافاصله پس از نهایی شدن انتقال کنیا، او را «از جنس کانتونا» توصیف کرد؛ تعبیری که هر بار با یک حرکت خلاقانه یا گل خاص، دوباره زنده میشود. با این حال، واقعیت این است که در مقاطعی از فصل، این مقایسه اغراقآمیز به نظر میرسید. کنیا با وجود قیمت بالا و انتظار سنگین هواداران، نتوانست همیشه الهامبخش باشد؛ بویژه در دورهای که بازیکنانی چون برونو فرناندز مصدوم بودند و فشار رهبری تیم روی دوش او افتاده بود. حتی نشستن روی نیمکت در دو بازی اخیر، تصویری دور از اریک کانتونا را تداعی میکرد.
اما فوتبال، بازی لحظههاست و لحظه کنیا در ورزشگاه امارات، همه تردیدها را کنار زد. همان «X فاکتور» که کانتونا را به اسطوره تبدیل کرد، در وجود کنیا هم دیده میشود؛ توانایی خلق چیزی غیرمنتظره، درست وقتی که تیم به آن نیاز دارد.
بازیکنی که تماشاگران را نیمخیز میکند
کنیا نخستین خرید تابستانی یونایتد بود و با وجود ورود نامهای پرهزینهتری چون برایان امبومو و بنجامین ششکو، از ابتدا توجهها را به خود جلب کرد. برادا معتقد بود او بازیکنی است که «تماشاگران را از جا بلند میکند»؛ بازیکنی چندپسته، خلاق، گلزن و صاحب اعتمادبهنفسی خاص. پیش از آن هم کریس وادل گفته بود اگر کنیا به مهرهای کلیدی در احیای یونایتد تبدیل شود، میتواند همان نقشی را ایفا کند که کانتونا ایفا کرد.
چهرههای قدیمی باشگاه نیز همین حس را داشتند. برایان رابسون از «شخصیت و حضور» کنیا گفت و استیون وارنک، او را بهترین خرید تابستانی یونایتد نامید؛ بازیکنی با «غروری شبیه کانتونا» که نشان میدهد پوشیدن پیراهن یونایتد را کاملاً پذیرفته است. پل اینس هم تأکید کرد که برای درخشش در اولدترافورد، ذهنیت قوی لازم است؛ ویژگیای که کنیا دارد، در حالی که بسیاری پیش از او زیر فشار این پیراهن دوام نیاوردند.
فشار شبکههای اجتماعی
با این حال، فشار اعداد و شبکههای اجتماعی، مدتی روی کنیا سایه انداخت. در دورهای که یونایتد تنها سه برد از ۱۳ بازی به دست آورد – نتایجی که به اخراج روبن آموریم انجامید – خود سرمربی وقت هم اشاره کرد که کنیا بیش از حد درگیر آمار شده است. یک گل در ۱۱ بازی و بدون پاس گل، آماری نگرانکننده بود.
اما پاسخ کنیا در زمین داده شد. او در ۱۰ بازی اخیر، چهار گل و دو پاس گل ثبت کرده و اغلب در لحظات حساس ظاهر شده است؛ از پاس گل به برونو فرناندز مقابل وولوز گرفته تا گلهای سرنوشتساز برابر بورنموث، استونویلا و لیدز. گل مقابل آرسنال، اوج این روند بود؛ لحظهای که نشان داد کنیا میتواند همان جرقهای باشد که یونایتد برای بازگشت به روزهای بزرگ، به آن نیاز دارد.