سرمربی ذوبیها از تساوی خانگی برابر استقلال راضی نیست
نیمکت حدادیفر در معرض خطر نیست
حامد حسینی
خبرنگار
توقف استقلال مدعی در اصفهان شاید در ظاهر نتیجهای قابل قبول برای ذوبآهن و قاسم حدادیفر به نظر برسد، اما واقعیت این است که سرمربی جوان سبزپوشان چندان از این تساوی راضی نبود و این موضوع را به اطلاع شاگردانش هم رساند و در رختکن پیرامون این موضوع صحبتهایی انجام داد. برخلاف تصور عمومی که شاید انتظار بود با کسب تساوی او ابراز رضایت کند، از اصفهان خبر میرسد که حدادیفر این نتیجه را یک مجال از دست رفته میداند؛ فرصتی که میتوانست نقطه پایان روند طولانی نبردنهای ذوبآهن باشد.
ذوبآهن در لیگ جاری اخیر بیش از حد مساوی گرفته و همین تساویها به یکی از اصلیترین نقاط انتقاد حدادیفر از تیمش تبدیل شده است. او معتقد است تیمش از نظر ساختار فنی و نظم تاکتیکی پیشرفت کرده، اما در لحظات پایانی و در فاز تهاجمی، جسارت و دقت لازم برای بردن را ندارد. دیدار مقابل استقلال نیز دقیقاً در همین چهارچوب تحلیل میشود؛ دیداری که از نگاه حدادیفر قابلیت تبدیل شدن به یک برد بزرگ را داشت، اما بار دیگر با تساوی به پایان رسید.
این تساوی حتی باعث شد ذوبآهن یک پله در جدول سقوط کند و بیش از پیش به منطقه پایین جدول نزدیک شود. با این حال، برخلاف فضای معمول فوتبال ایران، این افت جایگاه نهتنها موقعیت حدادیفر را متزلزل نکرده، بلکه حمایت مدیران باشگاه از او همچنان کامل و صددرصدی است. از اصفهان خبر دیگری هم میرسد که حدادیفر تا زمانی که خودش بخواهد، سرمربی ذوبآهن باقی خواهد ماند و باشگاه برنامهای برای تغییر روی نیمکت ندارد.
حدادیفر در حال حاضر نقشی شبیه محرم نویدکیا در سپاهان را برای ذوبآهن ایفا میکند؛ چهرهای محبوب، ریشهدار و مورد اعتماد هواداران و مدیران. او نهتنها یک سرمربی، بلکه نماد هویت باشگاه ذوبآهن محسوب میشود و همین مسأله باعث شده جایگاهش حتی در شرایط قعرنشینی نیز محفوظ بماند. مدیران ذوبآهن معتقدند حدادیفر پروژهای بلندمدت است و نباید با نتایج مقطعی قضاوت شود.
از منظر فکری، حدادیفر بیش از هر چیز به دنبال تغییر ذهنیت تیم است. او بارها تأکید کرده که ذوبآهن باید ببرد و بردن است که تیم را از انتهای جدول رها میکند. برای او، مساوی مقابل استقلال اگرچه از نظر رسانهای ارزشمند است، اما از نظر فنی و ذهنی یک هشدار محسوب میشود؛ هشداری که نشان میدهد تیمش هنوز به سطحی نرسیده که در بازیهای بزرگ برنده باشد.
به طور قطع اگر نتایج در هفتههای آینده به سود ذوبآهن تغییر کند، جایگاه حدادیفر حتی مستحکمتر از قبل خواهد شد. هرچند حمایت صددرصدی از او وجود دارد، اما خود حدادیفر عمیقاً تشنه یک برد بزرگ است؛ بردی که هم تیم را از بحران خارج کند و هم فلسفه فکری او را در زمین مسابقه به نتیجه برساند.