جناح چپ استقلال قدرت همیشگی را نداشت
فرصت برای رسیدن به صدر جدول از دست رفت
صادق ورمزیار
کارشناس فوتبال
تیمی که میخواهد قهرمان شود باید از لغزش رقبا استفاده کند. در دنیای حرفهای فوتبال، مسیر قهرمانی از میان فرصتطلبیها میگذرد. استقلال در روزی که میتوانست با تکیه بر لغزش رقبا، جایگاه خود را در صدر جدول مستحکم کند، با یک نمایش دور از انتظار مقابل تیم ذوبآهن، جاده قهرمانی را برای خود ناهموار کرد. واقعیت غیرقابل انکار این است که تیمی با سودای قهرمانی، نباید بهراحتی از کنار امتیازات حیاتی عبور کند؛ چراکه در پایان فصل، همین امتیازهای از دست رفته مرز میان جام و حسرت را تعیین میکنند.
یکی از بزرگترین چالشهای استقلال در این بنبست تاکتیکی، غیبت مهرههای کلیدی خارجی بود. نامهایی چون «منیر الحدادی» و «آسانی» وزنههایی هستند که نبودشان توازن فنی تیم را برهم میزند. غیبت آسانی بهطور مستقیم بر کارایی سایر مهرهها اثر گذاشته است؛ حضور او در جناح چپ نهتنها باعث پویایی این منطقه میشود، بلکه با مشغول کردن مدافعان حریف، فضا را برای بازیکنانی نظیر کوشکی باز میکند. در نبود آسانی، کوشکی عملاً نیمی از توانایی و کارایی همیشگیاش را از دست داده و جناح چپ استقلال آن زهر همیشگی را نداشت.
نکته نگرانکننده دیگر، شکاف عمیق کیفی میان بازیکنان اصلی و نیمکتنشین است. استقلال با وجود هزینههای گزاف از نبود توازن فنی رنج میبرد. تیمی که مدعی اول جامی بزرگ است، نباید در لحظات بحرانی تمام امیدش به بازیکنان جوانی نظیر آزادی یا زمانی باشد. هرچند این چهرهها سرمایههای آینده هستند، اما واقعیت این است که بازیکن جوان در فشار بازیهای بزرگ نمیتواند از تکموقعیتها سرنوشت بسازد. استقلال برای بازگشت به قامت یک مدعی، نیازمند بازنگری در ساختار تهاجمی و بهرهگیری حداکثری از تمام پتانسیل ستارههایش است؛ پیش از آنکه فرصتها یکی پس از دیگری از دست بروند.