بنیادیفر میخواست با توقفهای مکرر بازی را مدیریت کند
پنالتی سپاهان اشتباه بود
یاسر همرنگ
کارشناس داوری
اول از همه باید روشن کنیم که تنها مرجع تشخیص صلاحیت برگزاری مسابقه، داور است و هیچکس دیگری حق ندارد در این باره قضاوت کند. اما وقتی حرف از برف میشود باید به واقعیات نگاه کرد. در سال ۲۰۲۶ زمینهای حرفهای معمولاً زیرسازی و گرمابخشی دارند و برف بهندرت تا آن حد میماند که بازی را ناممکن کند. توپ رنگی موجود بود و داور دستور به ادامه بازی داد. وقتی زمین لغزنده میشود بازیکنان کنترلشان را از دست میدهند و برخوردها تصادفیتر و شدیدتر بهنظر میرسد. برخی داورها در این شرایط ترجیح میدهند بازی را با اخطار «مدیریت» کنند تا بیصدا تمام شود. این طرز فکر اسمش مدیریت نیست؛ اسمش ترس است. داور باید قانون را اجرا کند، نه اینکه با دست روی کمر گذاشتن و آرامکردن بازیکنان، نقش میانجی را بازی کند. اگر بیژن حیدری، موعود بنیادیفر یا دیگر «بزرگان» داوری بهخاطر حفظ آرامش میدان وارد عمل میشوند، باید بدانند وظیفهشان این است که پشتوانه قانونی برای داور جوان باشند، نه اینکه او را از اعلام قانون بازدارند. در مورد صحنه پنالتی و اخراج هم سردرگمی وجود دارد. قبلاً در بازی سپاهان مقابل ذوبآهن هم صحنهای مشابه بود که تصمیم متفاوتی گرفته شد؛ این تفاوت در تصمیم گیری، اعتماد به داوری را میکاهد. به نظر من هم این صحنه پنالتی نبود. درباره اخراج هم باید بگویم، برای تصمیمگیری نمیتوان فقط با نگاه به یک فریم حکم کرد؛ در اخراج ملاحظات زیادی هست از جمله شدت ضربه، جهش بازیکن، پای صاف یا پیچشی و غیره اما اگر خطا مستلزم کارت قرمز است، دقیقه یک یا ۹۰ فرقی ندارد؛ باید اجرا شود.
داور در اجرای قانون نباید ترس داشته باشد و داوران باید بر پایه قانون و نه ترس قضاوت کنند. فوتبال ما به داوری مقتدر و قابلاعتماد نیاز دارد، نه مدیریتِ بازی که هرجور شده، بازی را زودتر تمام کنند!