رضا حمیدی/ تیم امید ایران با وجود هزینههای مناسب، برگزاری اردوها و برپایی بازیهای تدارکاتی، ضعیفترین نتیجه ممکن را در مسابقات قهرمانی امیدهای آسیا در کشور عربستان به دست آورد و حتی مقابل ضعیفترین تیم گروه شکست خورد. فدراسیون فوتبال بعد از شکست تیم امید ایران بدون اینکه حتی یک واکنش سطحی نسبت به این ماجرای مهم داشته باشد، از کنار قضیه رد شده و موضع سکوت اختیار کرده است. این روش نشاندهنده نوعی استیصال در ارکان فدراسیون فوتبال است و ظاهراً تاج و تیم کاریاش هنوز نمیدانند چه استراتژی و یا واکنشی در خصوص حذف تیم امید به کار بگیرند و با چه رویکرد و یا ادبیاتی در رسانهها ظاهر شوند. دستکم انتظار این بود که فدراسیون فوتبال بابت این شکست یک عذرخواهی ساده از اهالی فوتبال داشته باشد و درباره این موضوع تا این اندازه منفعلانه عمل نکند. درحالی که همه رسانهها بابت این حذف انتقادات گستردهای را به تیم امید داشته و نتایج را عمیقاً زیر سؤال بردهاند، سکوت فدراسیون فوتبال نمیتواند صورت خوشی داشته باشد و لازم است که ارکان فعال در این فدراسیون درباره چرایی حذف تیم امید و دلایل ناکامی، توضیحاتی را به افکار عمومی بدهند و تا این اندازه بیتفاوت نباشند. شاید در برخی موارد سکوت استراتژی مناسبی باشد اما وقتی تکلیف تیم امید مشخص شده، فدراسیون فوتبال باید به طور کارشناسی و دقیق درباره دلایل حذف توضیحاتی را برای افکار عمومی ارائه دهد و پیرامون این ماجرا به گفتوگو بنشیند. حتی فدراسیون فوتبال میتوانست با انتشار یک خبر ساده با این مضمون که نتایج در حال بررسی است و به زودی نتایج آن اعلام میشود، به نوعی خود را مشتاق به واکاوی دلایل شکست نشان دهد اما این کار هم انجام نشده است و انگار این حذف از نگاه فدراسیون فوتبال و شخص مهدی تاج هیچ اهمیتی ندارد. به هرحال بازیهای آسیایی ناگویا و انتخابی المپیک در پیش است و این تیم باید در مسیر بازیهای آتی قرار بگیرد و فدراسیون فوتبال نمیتواند هرگز با این دستفرمان آینده روشنی را برای تیم امید ایران که قرار است سازنده امیدها و فردای فوتبال ایران باشد، ترسیم کند.
