نقدی بر قضاوت دیدار ملوان و گلگهر در لیگ بانوان
داوری که از صحنه جا ماند!
محمدرضا رحیمپور
خبرنگار
یاسر همرنگ، کارشناس داوری فوتبال، در تحلیل داوری این مسابقه، به صحنهای اشاره میکند که به باور او، نمونهای روشن از ضعف تمرکز و آموزش در قضاوتهاست. او میگوید: «چطور ممکن است دو بازیکن از یک تیم، با فاصلهای حدود ۲۰ متر از یکدیگر، همزمان اوت بیندازند و داور و کمکداور متوجه این تخلف واضح نشوند؟ این اتفاق نهتنها عجیب، بلکه نگرانکننده است.»
به اعتقاد همرنگ، مسأله فقط یک اشتباه ساده نیست، بلکه نشانهای از عدم یکنواختی در تصمیمگیریهاست؛ موضوعی که ریشه در آموزش، تمرکز و آمادگی ذهنی داوران دارد. او تأکید میکند: «وقتی داور یک صحنه کاملاً واضح را تشخیص نمیدهد، اما در موقعیتی مشابه یا حتی سادهتر، اعلام خطا میکند، این یعنی استاندارد مشخصی در قضاوت وجود ندارد.»
این کارشناس داوری فوتبال با اشاره به نقش کمکداوران در چنین صحنههایی میافزاید: «در این موقعیتها، اگر داور اصلی زاویه دید مناسبی ندارد، وظیفه کمکداور است که او را مطلع کند. وقتی نه داور میبیند و نه کمکداور واکنشی نشان میدهد، این سؤال پیش میآید که تمرکز تیم داوری دقیقاً کجاست؟»
همرنگ معتقد است چنین اشتباهاتی بهویژه در لیگ بانوان، تبعات جدی دارد چرا که این لیگ بیش از هر چیز به اعتماد، عدالت و حمایت فنی نیازمند است. او میگوید: «بازیکنان با زحمت تمرین میکنند، تیمها هزینه میدهند و مسابقه در سطح لیگ برتر برگزار میشود. در چنین شرایطی، حداقل انتظار این است که داوری در سطح قابل قبول و با تمرکز کامل انجام شود.»
از نگاه او، راهحل این مشکلات، نه در برخوردهای مقطعی، بلکه در بازآموزی جدی داوران نهفته است: «این داور باید دوباره آموزش ببیند؛ البته نه فقط او، بلکه بسیاری از داوران لیگ بانوان. مسأله شخصی نیست، مسأله ساختاری است.»
او در پایان با لحنی انتقادی اما صریح میگوید: «اگر قرار است داوری در یک مسابقه نتواند چنین صحنه واضحی را تشخیص دهد، باید پرسید چرا اساساً برای این بازی انتخاب شده است؟ داوری که نمیبیند و نمیتواند تصمیم درست بگیرد، به کیفیت مسابقه لطمه میزند و اعتماد تیمها را از بین میبرد.»
لیگ برتر بانوان برای رشد و پیشرفت، نیازمند داوری منسجم، آموزشدیده و متمرکز است؛ در غیر این صورت، تکرار چنین صحنههایی نهتنها اعتبار مسابقات، بلکه انگیزه بازیکنان و تیمها را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.