آلومینیوم اراک با هدایت مجتبی حسینی بیست و چهارمین دوره لیگ برتر را با سه باخت پیاپی در هفته اول تا سوم مقابل تیمهای گل گهرسیرجان، خیبر خرمآباد و تراکتور شروع و حسابی هوادارانش را ناامید کرد، بخصوص مصاف این تیم مقابل تراکتور با شکست سنگین چهارگله همراه شد و اراکیها ناامیدتر از همیشه شدند. اما از هفته پنجم اتفاق دیگری رخ داد، حسینی و شاگردانش در 4 هفته متوالی توانستند تیمهای استقلال خوزستان، ذوبآهن، شمسآذر قزوین و پیکان را شکست دهند و 12 امتیاز را ذخیره کنند. اما روزهای بد این تیم دوباره از هفته هشتم شروع شد، تا جایی که حالا در پایان نیمفصل اول رقابتها، آلومینیوم اراک 9 هفته متوالی بردی نداشته و در این 9 هفته فقط 3 امتیاز کسب کرده است. با این وضعیت آلومینیوم اراک با 15 امتیاز در رده سیزدهم ایستاده و مجتبی حسینی هم در لبه پرتگاه قرار گرفته است. هر چند به نظر میرسد همچنان از این سرمربی حمایت میشود، اما تکرار نتایج هفتههای اخیر، خیلی زود این سرمربی را از روی نیمکت آلومینیوم بر میدارد. این روزها صحبت از اولتیماتوم به حسینی به میان آمده که خیلی بیراه هم نیست و با این نتایج آلومینیوم، اراکیها تا اینجای لیگ حمایت خوبی از این سرمربی داشتهاند و دادن اولتیماتوم به حسینی نقطه شروع ماجرا است و ممکن است این وضعیت به جایی باریک ختم شود. حسینی در وهله اول باید فکری به حال خط حمله تیمش کند چرا که این خط از تیمش بشدت از ضعف رنج میبرد، اراکیها در 15 بازی فقط 8 گل به ثمر رساندهاند که حتی قعرنشین لیگ برتر در پایان نیمفصل هم به اندازه آنها گل زده است و این نشان میدهد حسینی در مدت تعطیلی دو نیمفصل باید خیلی زود به فکر خط حمله تیمش باشد و به طریقی این موضوع را حل کند. هر چند به نظر میرسد اراکیها برای جذب بازیکن برای خط حمله تیمشان مشکلی نداشته باشند، اما با توجه به وضعیت بازیکنان، حسینی گزینههای زیادی ندارد.
