صفحات
  • صفحه اول
  • مدیریت ورزش
  • منهای فوتبال
  • ورزش جهان
  • فوتبال ایران
  • پرسپولیس
  • استقلال
  • صفحه آخر
شماره هشت هزار و هفده - ۱۱ دی ۱۴۰۴
روزنامه ایران ورزشی - شماره هشت هزار و هفده - ۱۱ دی ۱۴۰۴ - صفحه ۴

شگفتی سازی بلغارها، فقدان دیوگو و تاج‌گذاری نوریس

لحظات ورزش جهان در سال 2025

با طلوع اولین روز سال ۲۰۲۶، دوباره زمان آن رسیده که به پشت سر نگاه کنیم؛ به سالی که شاید در تقویم ورزشی جهان فاقد المپیک و جام جهانی بود، اما موجی از هیجان، غافلگیری و احساسات متناقض را به همراه داشت. ۲۰۲۵ از پاریس تا توکیو، از فیلادلفیا تا مانیل و از موناکو تا ملبورن، خاطراتی ساخت که به این زودی‌ها فراموش نخواهند شد. در ادامه، مهم‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین لحظه‌های سال گذشته را مرور می‌کنیم؛ لحظه‌هایی که بار دیگر نشان دادند چرا ورزش، بزرگ‌ترین روایتِ جمعی جهان است.

ایلیا بهزاد اول
خبرنگار

جام جهانی باشگاه‌ها؛ فرمت تازه، قهرمان تازه
 تابستان ۲۰۲۵ شاهد نسخه‌ای متفاوت از جام جهانی باشگاه‌ها بود؛ تورنمنتی ۳۲ تیمی در ایالات متحده، با گرما، طوفان‌های پیش‌بینی‌نشده و البته انتقادهایی درباره زمان‌بندی. اما همه اینها در برابر راهی که چلسی رفت رنگ باخت. آبی‌های لندن با بازی منسجم و کم‌اشتباه، تا فینال رسیدند و آنجا با برد قاطع ۳ بر صفر مقابل پاری‌سن‌ژرمن، جامی تاریخی را تصاحب کردند. ورزشگاه مت لایف، صحنه‌ای برای تولد دوباره چلسی در عرصه جهانی شد، هرچند که حالا بار دیگر تردید به اردوی آبی‌های لندن بازگشته است.
 
تکرارِ تاج: شیرهای انگلیس دوباره قهرمان اروپا
 در سوئیس، فوتبال زنان اروپا شاهد دفاع موفق از عنوان قهرمانی بود. تیم ملی زنان انگلیس، پس از سه سال، بار دیگر به فینال رسید و این‌بار در نبردی نفسگیر، قهرمان جهانی یعنی اسپانیا را در ضربات پنالتی شکست داد. اتفاقی که از سال ۲۰۱۳ و قهرمانی متوالی آلمان تکرار نشده بود. جذاب‌تر اینکه سرنوشت جام، تنها برای دومین‌بار در تاریخ مسابقات، به ضربات پنالتی سپرده شد.
 
شادی و سوگ در آنفیلد
لیورپول در نخستین فصل حضور آرنه اسلوت، مسیر قهرمانی لیگ برتر را پیدا کرد و به بیستمین عنوان خود رسید؛ عنوانی که قرمزها را همسطح منچستریونایتد قرار داد. اما شادی قهرمانی خیلی دوام نیاورد. مرگ ناگهانی دیوگو ژوتا در سانحه رانندگی در سوم ژوئیه، شوکی بزرگ برای باشگاه و هواداران بود. لیورپول برای همیشه شماره ۲۰ را بازنشسته کرد؛ یادبودی برای مهاجمی که فقط ۲۸ سال داشت.
 
صاعقه‌ای از اوکلاهاما
 فینال NBA هم داستانی متفاوت داشت. اوکلاهاما سیتی تاندر در سری‌ای هفتگانه و پرهیجان، ایندیانا پیسرز را شکست داد و به نخستین قهرمانی خود از زمان انتقال از سیاتل رسید. مصدومیت تایرس هالیبرتن، دستِ پیسرز را کوتاه‌تر کرد و تاندر با ترکیبی جوان و گرسنه، تاریخ ساخت. شروع قدرتمند آنها در فصل جدید نیز نشانه‌ای است از اینکه این تیم برای سال‌ها حرف‌های زیادی خواهد داشت.
 
فصل تازه در کمیته بین‌المللی المپیک
 در ماه مارس، تاریخِ IOC ورق خورد. کریستی کاونتری قهرمان سابق شنای زیمبابوه، به‌عنوان نخستین زن، نخستین آفریقایی و جوان‌ترین رئیس تاریخ کمیته بین‌المللی المپیک انتخاب شد و جای توماس باخ را گرفت. کاونتری که دو طلای المپیک در کارنامه دارد، اکنون مسئولیت هدایت نهادی ۱۳۱ساله را بر عهده دارد؛ مأموریتی حداقل هشت‌ساله برای بازتعریف آینده المپیک.
 
شگفتی بزرگ؛ نقره‌ای که به اندازه طلا می‌ارزید
 در فیلیپین، تیم ملی والیبال مردان بلغارستان، داستانی نوشت که کمتر کسی انتظارش را داشت. بدون فشار توقعات بالا وارد مسابقات شدند، اما با نمایش‌هایی پرشور و باکیفیت پیش رفتند. بازگشت رؤیایی مقابل امریکا از ۰–۲، عبور از چک و رسیدن به فینال، همه و همه نشانه‌های تیمی جسور و متحد بود. هرچند در نهایت مقابل تیم قدرتمند زانو زدند، اما نقره آنها طعمی از طلا داشت و حالا چشم‌ها به میزبانی اروپای ۲۰۲۶ دوخته 
شده است.
 
پرواز بی‌پایان «موندو»
در توکیو، آرمند دوپلانتیس یک‌بار دیگر ثابت کرد که تعریف رکورد در پرش با نیزه را باید با نام او بازنوشت. ابتدا با ثبت ۶.۱۵ متر قهرمان جهان شد و سپس با عبور از ارتفاع خارق‌العاده ۶.۳۰ متر، جهان را شگفت‌زده کرد. سالی بی‌نقص با ۱۶ پیروزی از ۱۶ مسابقه، جوایزی چون بهترین ورزشکار اروپا و جهان و جایزه لارنس را برایش به ارمغان آورد؛ و مهم‌تر از آن، حسِ دست‌نیافتنی بودن.
 
آلکاراس–سینر؛ دوئلی که تمام نمی‌شود
 در تنیس مردان، هر جا پای فینال گرنداسلم در میان بود، غالباً نام دو نفر می‌درخشید: کارلوس آلکاراس و یانیک سینر. مرد اسپانیایی در رولان گاروس و آزاد امریکا قهرمان شد، مرد ایتالیایی در ملبورن و ویمبلدون. سه فینال از چهار فینال بزرگ، دوئل مستقیم آنها بود. در پایان سال، سینر شرایط بهتری داشت؛ اما آلکاراس صندلی شماره یک را پس گرفت. نویدِ فصلی تازه با جدالی 
تمام‌نشدنی در ۲۰۲۶.
 
قهرمانی که طعم رهایی داشت
 و سرانجام فرمول یک. لاندو نوریس پس از ناکامی تلخ ۲۰۲۴، این‌بار در اوج بلوغ رانندگی کرد و با غلبه بر هم‌تیمی‌اش اسکار پیاسـتری و پایان دادن به سلطنت مکس ورشتاپن، نخستین عنوان قهرمانی جهانش را جشن گرفت. نیم‌فصل دوم درخشان، کلید موفقیت بود؛ جایی که نوریس از فرصت‌ها بهترین بهره را برد و حالا با عنوان قهرمان، وارد فصل جدید می‌شود؛ فصلی که از استرالیا 
آغاز خواهد شد.

جستجو
آرشیو تاریخی