دو گزینه وسوسه کننده برای جایگزینی ترکان و تیم‌های پایه
خادم و محمدی،انتخاب رؤیایی

تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان در رقابت‌های جهانی ایتالیا یکی از بدترین نتایج سال‌های اخیر را گرفت و همانند مسابقات قهرمانی آسیا روی سکوی چهارمی قرار گرفت. به همین دلیل هم تقریباً پرونده حضور مجید ترکان در کشتی بسته شده و فدراسیون کشتی به احتمال زیاد در روزهای آینده تصمیمات جدیدی را می‌گیرد. در این چند روز اخیر هم اسامی زیادی مطرح شده اما هنوز به جمع بندی نهایی نرسیدند. البته هنوز مجید ترکان نه استعفا داده و نه برکنار شده و احتمالاً در همین یکی دو روز آینده فدراسیون به بررسی عملکرد این تیم می‌پردازد و بعد هم تصمیم می‌گیرد اما با توجه به اتفاقاتی که در ایتالیا و قبل از آن در قهرمانی جهان رخ داده بود، ادامه حضور مجید ترکان در تیم ملی کشتی آزاد بسیار بعید و دور از ذهن است. بنابراین باید فرد جدیدی به عنوان سرمربی برای این تیم انتخاب شود اما چه کسی در حال حاضر می‌تواند برای این مسئولیت مناسب باشد؟

محسن وظیفه
روزنامه نگار

حذف مربیان نامدار
یکی از مشکلات اساسی کشتی در این سال‌های اخیر نبود مربی برای کشتی ایران است. متأسفانه کمبود مربی یکی از مشکلات بزرگی است که در سال‌های اخیر بارها به کشتی آسیب زده و به همین دلیل هم فقط چند مربی بودند که تیم‌های کشتی برای آنها دست به دست شده است. محمد طلایی، غلامرضا محمدی، علیرضا رضایی و مجید ترکان که البته به این جمع می‌شود تقی اکبرنژاد و امیر توکلیان را هم اضافه کرد. اما حالا شرایط به نحوی شده که امکان همکاری با هیچ یک از این افراد وجود ندارد. بنابراین الان مهم‌ترین سؤال این است که با رفتن مجید ترکان سرمربیگری تیم ملی جوانان به چه کسی می‌رسد؟ این یک بحران جدی برای کشتی ایران است که متأسفانه بسیاری از افرادی که استعداد و توانایی این کار را داشتند در سال‌های اخیر از گردونه کار در کشتی دور ماندند و دایره مربیان فعال در بخش ملی به حدی کوچک شده که حالا برای انتخاب سرمربی باز هم باید به سراغ مربیانی بروند که قبل از این امتحان شده بودند.
 
قهرمانانی که بیرون ماندند
یک بخشی از سرمایه‌های کشتی ایران در عرصه مربیگری قهرمانان کشتی ایران در سال‌های گذشته بودند که مورد توجه قرار نگرفتند. صادق گودرزی، حسن رحیمی، مهدی تقوی، احسان لشگری، کمیل قاسمی و رضا یزدانی از جمله سرمایه‌های کشتی ایران بودند که می‌توانستند وارد چرخه مربیگری شوند اما هر کدام بنا به دلیلی پشت خط ماندند و حمایت هم نشدند و حالا که قرار است سرمربی برای تیم نوجوانان انتخاب شود فدراسیون مجبور است کاسه چه کنم به دست بگیرد. این در حالی است که اگر از سه سال پیش که تغییرات در فدراسیون کشتی انجام شد به مرور به این مربیان اجازه فعالیت در تیم ملی داده می‌شد الان در این سه سال حداقل چند مربی با تجربه در کشتی وجود داشت اما در سه سال گذشته تیم‌های پایه آسیب زیادی خوردند و در نهایت فدراسیون مجبور به استفاده از محسن کاوه مدیر تیم‌های ملی در تیم ملی جوانان به عنوان سرمربی می‌شود. حالا اگر فدراسیون بخواهد از این قهرمانان در تیم ملی استفاده کند هم با مشکل کم تجربگی این افراد روبه‌رو است و چاره‌ای جز اعتماد به مربیانی که در گذشته هم مسئولیت داشتند، ندارد و این چرخه معیوب مدام در حال چرخش است. بی‌توجهی به این قهرمانان به مرور باعث حذف آنها از کشتی می‌شود و بحران کمبود مربی را به مرور به سال‌های آینده هم منتقل می‌کند. شاید خوب باشد که به طرح خوب امریکایی‌ها در این باره توجه کرد. آنها جیمز گرین که نقره قهرمانی جهان را دارد، در کنار مربیانی که از باشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها کشتی‌گیر به تیم ملی ارسال کردند، در تیم ملی قرار می‌دهند. هم از مربیان سازنده استفاده می‌کنند و هم مربیان جوان را برای سال‌های آینده پرورش می‌دهند.
 
بازگشت غلامرضا محمدی؟
این چرخه معیوب در عرصه مربیگری باعث شده تا همه راه‌ها به غلامرضا محمدی ختم شود. غلامرضا محمدی که بعد از المپیک توکیو کنار گذاشته شد یکی از بهترین مربیان کشتی ایران در دهه‌های اخیر بوده و همین الان کشتی‌گیرانی مثل امیرحسین زارع و محمد نخودی و رحمان عموزاد که در تیم ملی بزرگسالان می‌درخشند شاگردان او در تیم نوجوانان بودند. به همین دلیل حالا بعد از ناکامی کشتی نوجوانان در جهانی ایتالیا یک بار دیگر نام او مطرح شده. هنوز مشخص نیست که فدراسیون با او تماس بگیرد و یا اصلاً او علاقه‌ای به همکاری در این رده داشته باشد اما باید به یک موضوع فکر کرد که انتخاب غلامرضا محمدی باز هم باعث می‌شود یکسری از مربیان جوان بیرون بمانند. بنابراین برای استفاده احتمالی از غلامرضا محمدی بهتر این است که او با عنوان مدیر تیم‌های پایه بیاید و از مربیان و قهرمانان جوان به عنوان سرمربی استفاده کرد.
 
امیررضا خادم؛ انتخاب رویایی
نام امیررضا خادم هم این روزها بر سر زبان‌ها افتاده و اگرچه هنوز هیچ چیزی درباره او به طور قطعی مشخص نیست اما به نظر می‌رسد که ابراز علاقه خادم برای بازگشت به عرصه مربیگری در کشتی، یک اتفاق بسیار مناسب است و می‌توان از او هم به عنوان مدیر تیم‌های پایه استفاده کرد. بخصوص اینکه امیررضا خادم ابراز علاقه کرده بود که تجربیاتش را در اختیار کشتی‌گیران نوجوان قرار بدهد و این می‌تواند برای این فدراسیون یک پیام مهم و ویژه باشد که از این شرایط استفاده کند. شاید بهترین الگو هم برای استفاده از امیررضا خادم در کادرفنی تیم‌های ملی انتصاب او به عنوان مدیر تیم‌های پایه و قرار دادن قهرمانان جوان به عنوان سرمربی در تیم‌های نوجوانان، جوانان و امید است. به این ترتیب هم کشتی‌گیران خوبی ساخته می‌شوند و هم مربیان جوان زیر نظر امیررضا خادم در کار مربیگری پیشرفت می‌کنند. این یک پازل رؤیایی برای کشتی است که می‌تواند کشتی را از چند بحران به طور همزمان نجات بدهد.