printlogo


کد خبر: 232530تاریخ: 1400/4/26 00:00
شکست دربی، هشداری برای مینیمالیسم پرسپولیس

سرمقاله
آرمن ساروخانیان  
 
سرنوشت کم‌حادثه‌ترین دربی سال‌های اخیر را ضربات پنالتی تعیین کرد و استقلال مثل فصل قبل در این آزمون دقت و اضطراب از رقیبش بهتر بود. البته اتفاقات هم در تعیین سرنوشت ضربات پنالتی تأثیر زیادی دارند و ممکن بود تقدیر این بار به پرسپولیس لبخند بزند، با این حال حتی برد هم نمی‌توانست عاملی برای فراموشی فوتبال محتاطانه تیم گل‌محمدی باشد. آماری که در پایان بازی منتشر شد هم این نکته را تایید کرد. پرسپولیس در جریان 120 دقیقه حتی یک ضربه به چارچوب دروازه حریف نداشت!
احتیاط بخش مشترک استراتژی دو تیم برای این بازی حذفی و حساس بود، ولی پرسپولیس در این خصوصیت جلوتر از رقیبش بود و در هیچ بخشی از بازی حاضر نشد با نفرات زیاد به دروازه حریف حمله کند. پیش از بازی گفته می‌شد که هرچند اولویت برای پرسپولیس قهرمانی لیگ است، ولی حاضر نیست از جام حذفی هم بگذرد. با این حال جریان بازی نشان داد که استقلال مطابق پیش‌بینی انگیزه بیشتری برای برد دارد و هرچه از زمان بازی گذشت، میل به تهاجم در این تیم هم بیشتر شد.
استقلال مثل بازی با سایپا با چیدمان 1-2-4-3 شروع کرد، ولی این آرایش مدرن در نیمه اول جواب نداد تا این تیم به 2-5-3 قبلی برگردد. با چسبیدن قایدی به آخرین مدافع حریف، استقلال خطرناک‌تر شد و در نیمه دوم توانست چند فرصت خطرناک بسازد. در همین دقایق مشخص شد که تصمیم کادر فنی پرسپولیس برای استفاده از فرجی به جای حسینی در قلب دفاع درست بوده و این مدافع در مقابله با سرعت قایدی موفق بود.
راهکار دوم مجیدی برای باز کردن گره بازی ورود مرادی به جای نادری پراشتباه در پیستون چپ بود. مرادی نسبت به نادری بازیکن تهاجمی‌تری است و به همان اندازه در کارهای دفاعی ضعیف‌تر، ولی کادر فنی استقلال به این ریسک تن داد و نتیجه‌اش راه افتادن سمت چپ این تیم و چند نفوذ خطرناک بود.
پرسپولیس اما در این دقایق همچنان ترجیح می‌داد که ساختار دفاعی‌اش را به هم نزند و فضای جدیدی به حریف ندهد. تعویض‌های نیمه دوم پرسپولیس هم تنها جایگزینی بازیکنان هم‌پست بود و دو مهاجم تازه‌نفس جای دو مهاجم اصلی را گرفتند. در وقت اضافه هم به نظر می‌رسید که استقلال میل بیشتری برای گل زدن دارد، در حالی که پرسپولیس بیشتر منتظر اشتباه حریف نشسته بود. این اشتباه سرانجام در شروع وقت اضافه اول اتفاق افتاد که به جدی‌ترین فرصت پرسپولیس ختم شد. در صحنه‌ای که ضربه سر آل‌کثیر به تیر دروازه استقلال خورد، دانشگر علاوه بر پر کردن آفساید، مهاجم حریف را هم گم کرد و چیزی نمانده بود که دروازه حسینی باز شود.
این مشابه همان ترفندی است که به پرسپولیس کمک کرد در بازی برگشت دربی استقلال را شکست دهد. در آن بازی هم مظاهری روز شلوغی نداشت، ولی یک لحظه غفلت خط دفاع استقلال به مغانلو فرصت شوت داد و آل‌کثیر توپ ریباند را وارد دروازه کرد.
با نزدیک شدن به پایان فصل علاقه به فوتبال مینیمالیستی را هرچه بیشتر در پرسپولیس می‌بینیم. این تیم با وجود ابزار تهاجمی مناسبی که در اختیار دارد، ترجیح می‌دهد با نفرات زیاد حمله نکند و تن به ریسک ندهد. پرسپولیس بیشتر منتظر اشتباه حریف می‌نشیند تا حریف را وادار به اشتباه کند. پرسپولیس با همین فوتبال اقتصادی توانسته در صدر جدول لیگ باقی بماند، ولی آمار تهاجمی ضعیف برابر استقلال و شکست در دربی هشداری برای کادر فنی این تیم در آستانه سه هفته پایانی حساس لیگ است که همیشه نمی‌توان به امید اشتباه حریف نشست.
گل‌محمدی تا سه‌شنبه فرصت دارد که با بررسی دوباره دربی دلایل افت تیمش در فاز تهاجمی را بررسی کند. او می‌تواند برای سه بازی آخر به همین سبک بازی وفادار بماند، ولی سرمربی پرسپولیس خوب می‌داند که تکرار سناریوی دربی در یکی از این بازی‌ها ممکن است به قیمت از دست رفتن قهرمانی لیگ تمام شود.
 

Page Generated in 0.0036 sec